Κάθε ταξίδι ξεκινά από μια απλή σκέψη: «Θα πάω εκεί». Και κάπως έτσι, η πινέζα πέφτει στον χάρτη.

Στο νέο τεύχος του my Point, σε συνεργασία με τον Ποδηλατικό Όμιλο Γιαννιτσών, τον Γιάννη Κυριακίδη και τη Ζωή Τσαβαλιά, σχεδιάσαμε και πραγματοποιήσαμε δύο προτεινόμενες διαδρομές με τα δωρεάν ηλεκτρικά ποδήλατα του Δήμου Πέλλας: μία μεγάλη, με χαρακτήρα μικρής εξερεύνησης, και μία μικρότερη, πιο προσιτή αλλά εξίσου όμορφη.
Το βασικό μήνυμα είναι σαφές: δεν χρειάζεται να είναι κάποιος αθλητής για να διανύσει μεγάλες αποστάσεις. Η ηλεκτρική υποβοήθηση εξομαλύνει τις ανηφόρες, μειώνει την καταπόνηση και επιτρέπει σε ανθρώπους κάθε ηλικίας να απολαύσουν τη διαδρομή.

Απαραίτητη προϋπόθεση όμως παραμένει μία: κράνος.
Η ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα.

Προετοιμασία και σωστή εκκίνηση

Η εμπειρία ξεκινά από την οργάνωση.
Στην τσάντα μας βάλαμε νερό με φυσικούς ηλεκτρολύτες (χυμό πορτοκάλι μισό-μισό με νερό, λίγες σταγόνες λεμόνι και λίγο αλάτι), δύο σάντουιτσάκια και μία μπανάνα. Ιμάντα για ασφάλιση στο καλάθι. Γυαλιά για προστασία από σκόνη ή έντομα. Και φυσικά, κράνος.
Η Ζωή δεν παρέλειψε και το θερμός με τον καφέ.

Η αφετηρία της μεγάλης διαδρομής ήταν ο σταθμός στον Πλατανότοπο, επιλεγμένος με κριτήριο τη διαθεσιμότητα και την πλήρη φόρτιση των ποδηλάτων. Η διαδικασία παραλαβής μέσω εφαρμογής είναι απλή: καταχώρηση κάρτας, σκανάρισμα, αναμονή για την ένδειξη απελευθέρωσης και αποδέσμευση του ποδηλάτου. Αν δεν ξεκλειδώσει, επαναλαμβάνουμε έως δύο φορές. Προσοχή: αφαιρούμε το λουκέτο από τη ρόδα και φροντίζουμε το σταντ να είναι σηκωμένο.

Πριν την εκκίνηση:

• Ελέγχουμε φρένα.
• Ρυθμίζουμε σωστά τη σέλα (ώστε στο χαμηλότερο σημείο του πεταλαρίσματος το γόνατο να σχηματίζει μικρή γωνία).
• Ασφαλίζουμε την τσάντα στο καλάθι με ιμάντα.
• Φοράμε κράνος (και κατά προτίμηση γυαλιά).

Αν εντοπίσουμε πρόβλημα στο ποδήλατο, το επιστρέφουμε στη βάση, το αναφέρουμε και επιλέγουμε άλλο.

Μεγάλη Διαδρομή
Από τον κάμπο στο νερό του Πάικου

Βγαίνοντας από τα Γιαννιτσά, η αίσθηση της πόλης δίνει σταδιακά τη θέση της στην ανοιχτή θέα του κάμπου. Σε καθαρή ημέρα, το βλέμμα αγκαλιάζει το Πάικο και φτάνει μέχρι τον Όλυμπο. Η μετάβαση από τον αστικό ιστό στο φυσικό τοπίο γίνεται σχεδόν ανεπαίσθητα — και εκεί ξεκινά η πραγματική απόλαυση.

Κινούμαστε με πειθαρχία και κανόνες: γραμμή μέσα στην πόλη, σαφή σήματα με το χέρι (σαν «φλας»), αποστάσεις ασφαλείας και διαρκής επαγρύπνηση για λακκούβες ή σημεία που χρειάζονται προσοχή. Σε κατηφόρες, φρενάρουμε νωρίς και σταθερά — όχι απότομα κοντά σε διασταυρώσεις. Στις στροφές, αποφεύγουμε υψηλή ταχύτητα, ειδικά αν υπάρχει χαλίκι, χώμα ή νερό, γιατί η μπροστινή υποβοήθηση και το κέντρο βάρους μπορεί να κάνουν την μπροστινή ρόδα πιο επιρρεπή σε ολίσθηση.

Μετά τη διασταύρωση του Jumbo στρίβουμε αριστερά για Αξό. Κρατάμε σχηματισμό γραμμής στον μεγάλο δρόμο, εκτός αν χρειάζεται να μας προσπεράσουν με πλήρη ασφάλεια: τότε περνάμε σε δυάδα, ώστε οι οδηγοί να μας αντιμετωπίσουν σαν κανονικό όχημα που κινείται πιο αργά.

Στην Αξό, το τοπίο αρχίζει να ανοίγει και να «ηρεμεί». Η κίνηση μειώνεται, ο θόρυβος υποχωρεί και το Πάικο αρχίζει να φαίνεται πιο καθαρά. Το χωριό έχει σήμερα περίπου 1.500 κατοίκους, με σημαντικό προσφυγικό στοιχείο από τη Μικρά Ασία και την Καππαδοκία. Εδώ μπορούμε να κάνουμε πιο άνετα δυάδα και να μιλήσουμε, χωρίς να χάνουμε την προσοχή μας.

Μετά την Αξό, στη διασταύρωση για Νέο Μυλότοπο ακινητοποιούμε, κοιτάμε καλά και περνάμε με ασφάλεια. Ο Νέος Μυλότοπος απλώνεται μπροστά μας, χτισμένος σε αμφιθεατρική, ημιλοφώδη θέση. Η κλίση του εδάφους βοηθά στη διοχέτευση των νερών προς τις νότιες λεκάνες, ενώ το Πάικο προστατεύει από τους βόρειους ανέμους. Στα δυτικά υπάρχει μικρό άλσος με πεύκα και ακόμη ένα βορειότερα, στη θέση Πλατανάκια. Στο χωριό υπάρχουν δύο εκκλησίες, μία Ορθόδοξη και μία Ευαγγελική, που συνδέονται με την ιστορία των προσφύγων κατοίκων.

Η διαδρομή μάς περνά από την εκκλησία του χωριού, με εικόνες καθημερινότητας που κάνουν τη βόλτα ακόμη πιο ανθρώπινη. Συνεχίζουμε προς το εκκλησάκι της Αγίας Αικατερίνης λίγο πάνω από τον οικισμό.

Ηρώο στην είσοδο του Νέου Μυλoτόπου

Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Νέος Μυλότοπος

Eκκλησάκι Αγίας Αικατερίνης

Ν. Μυλότοπος – Γραμμόσκα

Πηγές – Αραβησσός

Εκεί κάνουμε μια μικρή, ουσιαστική στάση για νερό και λίγες μπουκιές. Δεν βαραίνουμε: πέντε λεπτά είναι αρκετά.

Στην κατηφόρα θυμόμαστε: έλεγχος ταχύτητας διαρκώς και στροφές αργά. Φτάνουμε στο ρυάκι και αξίζει να σταματήσουμε για λίγο, μόνο και μόνο για να ακούσουμε το νερό. Είναι από εκείνα τα σημεία που “καθαρίζουν” το μυαλό.

Συνεχίζουμε προς Αχλαδοχώρι, περνάμε μέσα από τον οικισμό και απολαμβάνουμε τη θέα του κάμπου και των βουνών. Σε περίπου 20 λεπτά πετάλι φτάνουμε στην Αραβησσό, έναν από τους πιο προικισμένους τόπους της περιοχής. Εκεί όπου το Πάικο δίνει τα νερά του στον κάμπο της Πέλλας, η φύση γίνεται κυρίαρχη: δροσιά, τρεχούμενα νερά, σημεία για ξεκούραση, εικόνες που σε κάνουν να θες να μείνεις λίγο παραπάνω.

Κατεβαίνουμε και στη δεύτερη γέφυρα των νερών της Αραβησσού — λιγότερο γνωστή, εξίσου μαγευτική. Συνήθως η εικόνα συμπληρώνεται από άλογα από τον κοντινό χώρο, που συχνά εμφανίζονται στο τοπίο. Καθόμαστε στη σκιά, δίπλα στο ποτάμι, και ολοκληρώνουμε το σάντουιτς.

Ώρα για επιστροφή.
Οι δρόμοι είναι πιο ήσυχοι και η κούραση θέλει προσοχή. Κάνουμε συχνά ορθοπέταλο. Αν έχει ζέστη, μια στάση στον Παλαιό Μυλότοπο, κάτω από τον πλάτανο της πλατείας, είναι ιδανική πριν συνεχίσουμε για Ποντοχώρι. Εκεί ένας κάτοικος μάς ενημέρωσε ότι η ονομασία του χωριού συνδέεται με τους πολλούς νερόμυλους που λειτουργούσαν έως τις αρχές της δεκαετίας του 1970 και ότι υπάρχουν δύο μεταβυζαντινές εκκλησίες: η Αγία Παρασκευή (1756)απο όπου και περάσαμε και ο Άγιος Αθανάσιος (1800). Περνώντας απο το ποντοχώρι ξεχωρίζει το χαρακτηριστικό “ελικόπτερο”, που παλαιότερα χρησιμοποιούνταν ως μαθητικό.Κάνουμε μια μικρή στάση και επιστρέφουμε στον τερματισμό. Μόλις βγούμε στον δρόμο Γιαννιτσών–Αραβησσού, είμαστε διπλά προσεκτικοί: η κούραση κάνει τον ποδηλάτη πιο επιρρεπή σε λάθη.

Ποντοχώρι

Πηγές – Αραβησσός

Απολογισμός μεγάλης διαδρομής

34 χιλιόμετρα

400–500 θερμίδες

1:30–2 ώρες με στάσεις

Μερικές φωτογραφίες

Και πάνω απ’ όλα:
αναμνήσεις και εικόνες
που μένουν ζωγραφισμένες στην ψυχή

Μικρή Διαδρομή
Από το Δημαρχείο στον Πενταπλάτανο

Η δεύτερη διαδρομή είναι πιο σύντομη και λιγότερο απαιτητική σε χιλιόμετρα, αλλά την αντιμετωπίζουμε με την ίδια σοβαρότητα και οργάνωση.

Ετοιμάζουμε τσάντα με νερό, φυσικούς ηλεκτρολύτες και ένα ελαφρύ σνακ και κατευθυνόμαστε προς το Δημαρχείο Γιαννιτσών. Πριν μετακινηθούμε, ελέγχουμε μέσω της εφαρμογής τη διαθεσιμότητα ποδηλάτων, ώστε να αποφύγουμε άσκοπες μετακινήσεις μεταξύ σταθμών.

Η διαδικασία παραλαβής είναι γνωστή: καταχώρηση στοιχείων, ξεκλείδωμα, ρύθμιση σέλας, τοποθέτηση κινητού στη βάση με ενεργοποιημένο το GPS. Και, πριν από οτιδήποτε άλλο, φοράμε κράνος.

Ξεκινώντας, συναντάμε τους αθλητές του Ποδηλατικού Ομίλου Γιαννιτσών, τους οποίους ακολουθούμε στη διαδρομή μας. Μαζί μας ποδηλατούν ο Αθανασίος Αδαμάκης, Αντιδήμαρχος Γιαννιτσών, και η Δικηγόρος Τάκη Μαρία, δίνοντας έναν ακόμη πιο συλλογικό και θεσμικό χαρακτήρα στη βόλτα. Η παρουσία τους υπογραμμίζει ότι η ποδηλασία δεν είναι μόνο άθληση ή αναψυχή, αλλά μια συνειδητή επιλογή βιώσιμης μετακίνησης.

Πρώτος προορισμός, το μνημείο των πεσόντων της Μάχης των Γιαννιτσών, στον λόφο του νεκροταφείου της Μητρόπολης. Από το σημείο αυτό η θέα προς τον κάμπο είναι εντυπωσιακή. Οι λόφοι όπου διεξήχθη η μάχη ξεδιπλώνονται μπροστά μας και η διαδρομή αποκτά και ιστορικό βάθος.

Η αρχική ανηφόρα απαιτεί σωστή εκκίνηση: ένα δυναμικό πάτημα και στη συνέχεια σταθερός ρυθμός. Με την ηλεκτρική υποβοήθηση, η προσπάθεια γίνεται διαχειρίσιμη και η ομάδα διατηρεί ενιαίο ρυθμό. Οι αθλητές του Ομίλου κινούνται με άνεση, ενώ ακόμη και όσοι δεν διαθέτουν αγωνιστική εμπειρία μπορούν να ακολουθήσουν χωρίς υπερβολική καταπόνηση.

Συνεχίζουμε προς τον Πενταπλάτανο. Η στάση εκεί είναι ουσιαστική: γεμίζουμε νερό, ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες, καθώς στη συνέχεια της διαδρομής δεν υπάρχει εύκολη πρόσβαση σε πηγή. Κινούμαστε πότε σε γραμμή και πότε σε δυάδα, ανάλογα με την κυκλοφορία, διατηρώντας σαφή σήματα με το χέρι και αποστάσεις ασφαλείας.

Φτάνοντας στη στροφή που μας υποδεικνύει το GPS, αυξάνουμε την προσοχή μας. Σηκώνουμε το αριστερό χέρι για σήμα, ελέγχουμε πίσω για διερχόμενα οχήματα και κινούμαστε αυστηρά εντός της λωρίδας μας. Αν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία, σταματάμε δεξιά και περιμένουμε να αδειάσει ο δρόμος.

Μετά την προσπάθεια της ανηφόρας, έρχεται η ανταμοιβή. Στο υψηλότερο σημείο της διαδρομής, η θέα ανοίγει και ο τόπος αποκαλύπτεται από ψηλά. Είναι από εκείνες τις στιγμές που η ποδηλασία λειτουργεί ως μέσο παρατήρησης και επανασύνδεσης με το τοπίο.

Η κατάβαση προς τις Αμπελιές απαιτεί έλεγχο και σταθερότητα. Δεν φρενάρουμε απότομα χωρίς λόγο, κρατάμε αποστάσεις και φροντίζουμε να είναι ασφαλισμένα κινητό και αντικείμενα στο καλάθι. Στις Αμπελιές, το συντριβάνι και η σκιά κάτω από το στέγαστρο της πλατείας προσφέρουν μια σύντομη, δροσερή στάση για νερό και ένα μικρό σνακ.

Η επιστροφή στα Γιαννιτσά ολοκληρώνει μια σύντομη, αλλά ουσιαστική διαδρομή, που αποδεικνύει ότι ακόμη και λίγα χιλιόμετρα αρκούν για να αλλάξουν την οπτική μας για τον τόπο.

Ολοκληρώνουμε στο Δημαρχείο (ή σε διαθέσιμη θέση στάθμευσης που υποδεικνύει η εφαρμογή) με την αίσθηση ότι, ακόμη και μια σύντομη διαδρομή, μπορεί να γεμίσει εικόνες.

Στάση στον Πενταπλάτανο

Απολογισμός μικρής διαδρομής

17 χιλιόμετρα

200 θερμίδες

1 ώρα με στάσεις

Μερικές φωτογραφίες

Και πάνω απ’ όλα:
αναμνήσεις και εικόνες
που μένουν ζωγραφισμένες στην ψυχή

Δήλωση
Αντιδημάρχου Προγραμματισμού Δ. Πέλλας
Νικόλαου Δόντση

Η βιώσιμη κινητικότητα δεν αποτελεί πλέον ένα θεωρητικό ζητούμενο, αλλά μια πρακτική ανάγκη για τις σύγχρονες πόλεις. Στον Δήμο Πέλλας, η ποδηλασία αστική και ορεινή εξελίσσεται σε βασικό εργαλείο σύνδεσης της πόλης με τη φύση, τον πολιτισμό και την καθημερινότητα των πολιτών.

Στα Γιαννιτσά λειτουργεί ήδη ένα οργανωμένο σύστημα ηλεκτρικών ποδηλάτων πόλης με 45 e-bikes και έξι σταθμούς φόρτισης σε κομβικά σημεία. Τα ποδήλατα, εξοπλισμένα με κινητήρες 250W, μπαταρίες λιθίου και σύστημα 4G/GPS, προσφέρουν αυτονομία, ασφάλεια και εύκολη διαχείριση μέσω εφαρμογής. Ο χρήστης μπορεί να τα αξιοποιήσει για μεγάλες διαδρομές, αντιμετωπίζοντας αποτελεσματικά το πρόβλημα «first mile – last mile», μειώνοντας την εξάρτηση από το αυτοκίνητο και συμβάλλοντας σε μηδενικές εκπομπές ρύπων. Η ηλεκτρική υποβοήθηση επιτρέπει σε άτομα κάθε ηλικίας να μετακινούνται άνετα, ακόμη και σε ήπιες υψομετρικές διαφορές, ενισχύοντας την προσβασιμότητα και την κοινωνική ισότητα .

Παράλληλα, μέσα από το ευρωπαϊκό έργο LAMO, ο Δήμος υλοποιεί μια πιλοτική δράση με ηλεκτρικά mountain bikes, με στόχο τη σύνδεση της πόλης με φυσικούς και πολιτιστικούς προορισμούς. Οι διαδρομές εκκινούν από τον αστικό πυρήνα και κατευθύνονται προς το Όρος Πάικο, τον ποταμό Λουδίας και το Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας, μετατρέποντας την ποδηλασία σε ολοκληρωμένη εμπειρία ταξιδιού. Ο εξοπλισμός περιλαμβάνει 19 e-mountain bikes, φορητούς σταθμούς φόρτισης και κεντρικό σταθμό φόρτισης/επισκευής στα Γιαννιτσά, υποστηρίζοντας μεσαίες και μεγάλες αποστάσεις ακόμη και σε απαιτητικό έδαφος.

Η πρωτοβουλία εντάσσεται σε ένα ευρύτερο διακρατικό πλαίσιο συνεργασίας έξι δήμων της Αδριατικής-Ιονίου, με συνολικό προϋπολογισμό άνω του 1,19 εκατ. ευρώ Στόχος δεν είναι μόνο η αύξηση του τουρισμού, αλλά η δημιουργία μιας νέας ποδηλατικής κουλτούρας: λιγότερα αυτοκίνητα, περισσότεροι ενεργοί πολίτες, ισχυρότερη σύνδεση πόλης και φύσης.

Στην Πέλλα, το ποδήλατο δεν είναι απλώς μέσο μετακίνησης. Είναι εργαλείο βιώσιμης ανάπτυξης και τρόπος ζωής.»