Σε μια περίοδο που οι δήμοι καλούνται να κάνουν περισσότερα με λιγότερους πόρους και με αυξημένες απαιτήσεις από τους πολίτες, το ζητούμενο δεν είναι μόνο τα μεγάλα έργα, αλλά και η καθημερινή λειτουργία: η εξυπηρέτηση, η καθαριότητα, η ασφάλεια, η πρόσβαση στον δημόσιο χώρο. Στον Δήμο Πέλλας, όπου οι ανάγκες είναι σύνθετες και ο ρυθμός πιεστικός, ο δήμαρχος Στάθης Φουντουκίδης μιλά για τις προτεραιότητες της θητείας του, τις δυσκολίες που συνάντησε στην εκκίνηση, αλλά και για τις παρεμβάσεις που, όπως υποστηρίζει, μπορούν να κάνουν την πόλη πιο λειτουργική και πιο ανθρώπινη.

Ο Στάθης Φουντουκίδης έχει μια ήρεμη, πρακτική ματιά για τα πράγματα. Στα παιδικά του χρόνια διάβαζε ιστορίες που μιλούσαν για τόπο, ευθύνη και συνέπεια. Έννοιες που, όπως
λέει, τον ακολουθούν ακόμη. Σήμερα, ως δήμαρχος Πέλλας, επιμένει στην αξία της συνέπειας «στα μικρά και στα μεγάλα» και θεωρεί ότι η καθημερινή λειτουργία του δήμου είναι, πριν απ’ όλα, υπόθεση σεβασμού προς τον πολίτη.

Η συζήτησή μας έγινε στο δημαρχιακό μέγαρο στα Γιαννιτσά, σχεδόν δύο χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Μιλήσαμε για την πραγματική εικόνα που συνάντησε, τα έργα που «τρέχουν», την πίεση της καθημερινότητας, αλλά και για το πώς μπορεί η πόλη να αποκτήσει πιο σύγχρονη ταυτότητα χωρίς να χάσει την ανθρωπιά της.

ΕΡΩΤ.: Δύο χρόνια σχεδόν δήμαρχος Πέλλας. Τι περιμένατε και τι βρήκατε; Ποιες ήταν οι κύριες δυσκολίες και τα μη αναμενόμενα στην αρχή, σε έναν από τους μεγαλύτερους δήμους της χώρας;

ΑΠΑΝΤ.: Η εικόνα δεν ήταν μακριά από όσα γνώριζα. Δεν ένιωσα ποτέ ότι παραλάβαμε «μηδέν». Υπήρχε μια βάση λειτουργίας, όμως μετά από χρόνια χρειάζονται πολλές βελτιώσεις. Το πιο σημαντικό για μένα είναι η ανταπόκριση προς τον πολίτη. Δεν γίνεται κάποιος να καταθέτει αίτημα και να μην παίρνει απάντηση. Ακόμη κι αν η απάντηση είναι
αρνητική, πρέπει να δοθεί. Αυτό δείχνει σεβασμό. Έχουμε κάνει βήματα, αλλά δεν το έχουμε λύσει πλήρως.


Παράλληλα, βρήκαμε έργα σε εξέλιξη και άλλα με εγκρίσεις, χωρίς όμως πάντα να είναι έτοιμα για υλοποίηση. Χρειάστηκαν μελέτες, τεύχη, δημοπρατήσεις και κυρίως πίεση χρόνου: έπρεπε να προλάβουμε προθεσμίες για να μη χαθούν χρηματοδοτήσεις. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, στις αρχές Φλεβάρη, ένα μεγάλο έργο αντικατάστασης δικτύων ύδρευσης
έπρεπε να δημοπρατηθεί άμεσα για να μην απενταχθεί. Από την πρώτη στιγμή, λοιπόν, μπήκαμε «στα βαθιά». Υπήρξαν πολλά αντίστοιχα παραδείγματα. Στο Μουσικό Σχολείο, για παράδειγμα, είχε γίνει δουλειά, αλλά οι μελέτες δεν ήταν ολοκληρωμένες. Χρειαζόταν μεγάλη προσπάθεια για να προχωρήσει χωρίς να χαθεί η ευκαιρία.

ΕΡΩΤ.: Ανακοινώθηκαν μεγάλα έργα μετά από νέες επαφές σας και ολοκληρωμένους φακέλους. Τι, όμως, είναι αυτό που ζητά η καθημερινότητα του πολίτη; Και πώς προχωρούν τα υπόλοιπα προβλήματα;

ΑΠΑΝΤ.: Η καθημερινότητα είναι η πρώτη δοκιμασία. Ταυτόχρονα, όμως, είναι σημαντικό ότι—παρά τις δυσκολίες—η πόλη ομορφαίνει και γίνεται πιο προσβάσιμη, ειδικά για ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες. Περισσότερο πράσινο, καλύτερη κίνηση πεζών: σε λίγο καιρό η βόλτα στο κέντρο θα είναι πολύ πιο ευχάριστη. 

Από την άλλη, το μεγαλύτερο παράπονο που ακούω καθημερινά είναι το πάρκινγκ. Τα δύο μεγάλα έργα ανάπλασης τα βρήκαμε ενταγμένα. Και όταν ένα χρηματοδοτούμενο έργο έχει εγκριθεί, δεν μπορείς να κάνεις μεγάλες αλλαγές—μόνο μικρές τεχνικές προσαρμογές.

Ειδικά στο OPEN MALL, θα έλεγα πως υπήρξαν αδυναμίες στον σχεδιασμό: χάθηκαν θέσεις στάθμευσης χωρίς να έχει προβλεφθεί έγκαιρα ισοδύναμη λύση. Αυτό είναι πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Αν είχαμε συμμετάσχει στον αρχικό σχεδιασμό, κάποια πράγματα θα τα κάναμε αλλιώς. 


Όμως τα ενταγμένα έργα, αν τα αλλάξεις ριζικά, κινδυνεύεις να χάσεις χρηματοδότηση. Άρα παίρνεις μια δύσκολη απόφαση: προχωράς για να μη χαθεί μια μεγάλη ευκαιρία για την πόλη και ταυτόχρονα δουλεύεις για τις λύσεις που χρειάζονται. Στις νέες παρεμβάσεις που σχεδιάζουμε, όπως στην Παπαϊωάννου, στο υπόλοιπο τμήμα της Πλαστήρα και της Κουγιουμτζίδη, θέλουμε ακριβώς αυτό: να βελτιώσουμε την εικόνα και την ασφάλεια, αλλά να κρατήσουμε λειτουργικές τις θέσεις στάθμευσης όπου γίνεται.

ΣΥΝΕΧΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ 
ΓΙΑ ΧΩΡΟΥΣ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ

Ο δήμαρχος σημειώνει ότι, ακριβώς επειδή το έργο προχώρησε όπως είχε εγκριθεί, τέθηκε άμεσα ως προτεραιότητα να βρεθούν συμπληρωματικές λύσεις για το πάρκινγκ. Έχουν ήδη
γίνει μελέτες και συμφωνίες μίσθωσης οικοπέδων μέσα στην πόλη για τη δημιουργία δημοτικών χώρων στάθμευσης, όπως και στον χώρο του πρώην στρατοπέδου στην 20ής Οκτωβρίου. Παράλληλα εξετάζεται και ο σχεδιασμός υπόγειου πάρκινγκ περίπου 90 θέσεων.
Όπως επισημαίνει, ιδανικά τέτοιες λύσεις πρέπει να «τρέχουν» νωρίτερα ή τουλάχιστον παράλληλα, ώστε να μη μεταφέρεται όλο το βάρος στην καθημερινότητα του πολίτη. 

ΕΡΩΤ.: Τι είναι αυτό που δεν ανέχεστε στην καθημερινότητα; Τι σας ενοχλεί περισσότερο;

ΑΠΑΝΤ.: Η ασυνέπεια και η κακή κοινωνική συμπεριφορά. Με στεναχωρεί το πού πετάμε τα σκουπίδια, το πού παρκάρουμε, η εύκολη λογική της «μικρής παρανομίας». Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο να βρεις θέση, αλλά δεν μπορείς να αφήνεις αυτοκίνητο σε διάβαση, σε θέση ΑμεΑ ή πάνω σε ράμπα. Το ίδιο ισχύει και για την κατάληψη δημόσιου χώρου. Κάθε επιχείρηση πρέπει να λειτουργεί, αλλά όχι σε βάρος της ασφάλειας και της ελευθερίας κίνησης των πεζών. Είναι νοοτροπίες χρόνων. Αλλά αν θέλουμε να ζούμε ισότιμα, χρειάζεται συνεργασία και σεβασμός.

ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΚΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Η κουβέντα έφτασε και σε μια πλευρά της καθημερινότητας που συχνά δείχνει τον πολιτισμό μας: την καθαριότητα και τα αδέσποτα.

ΑΠΑΝΤ. : Είναι δυσάρεστο να βλέπεις νέους ανθρώπους να αφήνουν σκουπίδια δίπλα στον κάδο. Δεν είναι θέμα «μαγκιάς», είναι θέμα παιδείας και σεβασμού.
Για τα αδέσποτα, επίσης, χρειάζεται συνέπεια στις υποχρεώσεις μας: στείρωση, σήμανση, υπευθυνότητα. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες το πρόβλημα είναι πολύ μικρότερο γιατί οι κανόνες τηρούνται στην πράξη. Πρέπει να σεβόμαστε και την κοινωνία και τα ζώα.

ΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΑΣ 
ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

Η συζήτηση πήγε και στη δύσκολη σχέση του πολίτη με το «δημόσιο» και στο πώς αυτό επηρεάζει βασικές υπηρεσίες.

ΑΠΑΝΤ.: Υπάρχει δυσαρέσκεια, αλλά υπάρχει και κόσμος μέσα στις υπηρεσίες που προσπαθεί πραγματικά. Θέλω ο δήμος να λειτουργεί έτσι ώστε ο πολίτης να βρίσκει λύση, όχι μόνο εμπόδια. Ένα παράδειγμα είναι το νερό και η σημασία να παραμείνει η ΔΕΥΑΠ δημοτική και κοινωφελής. Επίσης, δεν μπορούμε να μιλάμε για δικαιοσύνη όταν κάποιοι δεν πληρώνουν ένα βασικό αγαθό. Τα έσοδα επιστρέφουν στην κοινωνία: σε δίκτυα, σε ελέγχους, σε ενεργειακή αναβάθμιση. Αν όλοι θέλουμε καλύτερες υπηρεσίες, πρέπει να τηρούμε κι εμείς τις υποχρεώσεις μας.

ΕΡΩΤ.: Με την κατάργηση των ΝΠΙΔ στους ΟΤΑ και την απορρόφηση αρμοδιοτήτων και υπαλλήλων, προέκυψε ένας διοικητικά μεγαλύτερος δήμος. Πόσο εύκολα εφαρμόστηκε αυτό στην πράξη;

ΑΠΑΝΤ.: Όπως κάθε αλλαγή, έχει θετικά και αρνητικά. Στον μικρότερο δήμο ίσως είναι πιο εύκολη η εποπτεία και η άμεση επίλυση προβλημάτων. Από την άλλη, ο μεγαλύτερος δήμος αποκτά τεχνική και διοικητική επάρκεια για μεγάλα έργα. Το δύσκολο είναι να μη χαθεί η επαφή με τις κοινότητες και τα χωριά. Προσπαθούμε να είμαστε κοντά στους προέδρους, στα
τοπικά συμβούλια και στους αντιδημάρχους, ώστε να μην «απομακρυνθεί» ο δήμος από τον δημότη.

ΕΡΩΤ.: Έχετε μεγαλώσει, ζήσει και δουλέψει στα Γιαννιτσά. Πόσο πιστεύετε ότι ένα όραμα για τον τόπο μπορεί να γίνει πράξη;

ΑΠΑΝΤ.: Προτιμώ να κοιτάω την ουσία και τα ρεαλιστικά βήματα. Τα Γιαννιτσά δεν θα γίνουν Χανιά—άλλες συνθήκες, άλλη ιστορία, άλλη γεωγραφία. Μπορούν όμως να γίνουν ένα ισχυρό οικονομικό και διοικητικό κέντρο, με πιο «μητροπολιτικό» ρόλο για την περιοχή: μια πόλη ελκυστική για τον κάτοικό της και ενδιαφέρουσα για τον επισκέπτη. Δεν έχουμε πάντα το παλιό στοιχείο που θα έδινε την ανάλογη ατμόσφαιρα, αλλά έχουμε σημαντικά πλεονεκτήματα: Μητρόπολη, οθωμανικά μνημεία, Μουσείο, Αρχαιολογικός
Χώρος Πέλλας. Έχουμε τον Λουδία ως περιβαλλοντικό σημείο ενδιαφέροντος, τις πηγές Αραβησσού, το Πάικο. Αν αναδείξουμε αυτά με σωστό τρόπο και αν φτιάξουμε μια πόλη
σύγχρονη, λειτουργική, όμορφη και ανθρώπινη, τότε ο κάτοικος θα ζει καλύτερα και ο επισκέπτης θα βρίσκει κάτι αυθεντικό.

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΕΡΓΑ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΠΕΛΛΑΣ

Η συζήτηση έφτασε στα έργα υποδομής που έχουν ήδη μπει σε τροχιά: κολυμβητήριο, νέο δικαστικό μέγαρο, Μουσικό Σχολείο και άλλες παρεμβάσεις που, όπως σημειώνει ο δήμαρχος, μπορούν να αλλάξουν την καθημερινότητα στον δήμο. 

Παράλληλα, εξετάζονται και νέες ανάγκες, όπως παρεμβάσεις στην ασφάλεια με την κατασκευή πεζογέφυρας στο σχολικό συγκρότημα της Εγνατίας, καθώς και η ανάπλαση του κεντρικού πεζόδρομου της πόλης, μετά από σαράντα χρόνια. Επιπλέον, αναφορά έγινε και στον προαστιακό ως στόχο που απαιτεί προετοιμασία και συνεργασίες.

ΠΕΡΙΜΕΤΡΙΚΗ ΟΔΟΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΤΟΠΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΕΡΩΤ.: Σε επίπεδο επόμενων παρεμβάσεων, τι θεωρείτε κρίσιμο για την πόλη στο κυκλοφοριακό, στον πολιτισμό και στην τοπική αγορά;

ΑΠΑΝΤ.: Μια πόλη που μεγαλώνει χρειάζεται λύσεις και στο κυκλοφοριακό. Η περιμετρική οδός είναι ένα θέμα που πρέπει να εξεταστεί σοβαρά. Ταυτόχρονα, υπάρχουν χώροι στο κέντρο που μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη ζωντάνια της πόλης, όπως το Πολύκεντρο στον πεζόδρομο, που μπορεί να αξιοποιηθεί ώστε να δώσει κίνηση και δραστηριότητα. Και φυσικά, η τοπική οικονομία είναι κρίσιμη: στόχος είναι μια πόλη λειτουργική για τις επιχειρήσεις και τους κατοίκους, με κανόνες που προστατεύουν τον δημόσιο χώρο και την ποιότητα ζωής.
Η κουβέντα, από τις πολύ συγκεκριμένες ανάγκες της πόλης—τις υποδομές, τη λειτουργία του κέντρου και την οικονομική ζωή—πήγε αναπόφευκτα και σε κάτι ευρύτερο: στο κλίμα της εποχής και στο πόσο μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο μια κοινωνία που μοιάζει συχνά κουρασμένη και θυμωμένη.

ΕΡΩΤ.: Με τόση βία, πολέμους, φτώχεια, θυμό, βανδαλισμούς… υπάρχει ελπίδα να αλλάξει ο κόσμος προς το καλύτερο;

ΑΠΑΝΤ.: Τα αρνητικά υπάρχουν και φαίνονται έντονα. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω ότι ιστορικά η κοινωνία βελτιώνεται. Αν δούμε έναν αιώνα πίσω, πολλά δικαιώματα και συνθήκες ζωής ήταν ασύγκριτα χειρότερα. Η υγεία και το προσδόκιμο ζωής έχουν βελτιωθεί, η τεχνολογία και η πρόσβαση στην πληροφορία έχουν αλλάξει τον τρόπο που ζούμε. Το κακό υπήρχε πάντα. Όμως σήμερα υπάρχει και περισσότερη γνώση, περισσότερα εργαλεία, περισσότερη δυνατότητα να διορθώνουμε. Είμαι αισιόδοξος, με την προϋπόθεση να μην οδηγηθούμε σε κάτι πραγματικά καταστροφικό σε παγκόσμιο επίπεδο.

ΕΡΩΤ.: Κλείνοντας, ως δήμαρχος αλλά και ως άνθρωπος, τι εύχεστε για τη νέα χρονιά και τι στόχους θέτετε για το 2026;

ΑΠΑΝΤ.: Πρώτα απ’ όλα υγεία. Είναι τόσο κοινό που καμιά φορά ξεχνάμε ότι δεν είναι δεδομένο. Με υγεία και δύναμη, τα δύσκολα αντιμετωπίζονται. Και εύχομαι, πραγματικά, κανένα παιδί να μην κοιμάται νηστικό. Αυτή είναι μια ευχή που μας αφορά όλους, ως κοινωνία.

Σε επίπεδο δήμου, ο στόχος για το 2026 είναι απλός και ξεκάθαρος: να περάσουμε από τον σχεδιασμό στο αποτέλεσμα. Όσα δρομολογήσαμε να υλοποιηθούν και όσα σχεδιάζουμε να
ωριμάσουν σωστά, ώστε να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση. Θέλω ο πολίτης να βλέπει αλλαγή στην καθημερινότητα, στην εξυπηρέτηση, στην καθαριότητα, στην ασφάλεια, στη
λειτουργία του δήμου γενικότερα. Και σε προσωπικό επίπεδο, εύχομαι να συνεχίσω να έχω τη δύναμη και την καθαρή σκέψη
να υπηρετώ αυτόν τον ρόλο όπως πρέπει: με ευθύνη, με ηρεμία και με διάθεση να ακούω.

Γιατί οι λύσεις δεν έρχονται μόνο με αποφάσεις, έρχονται και με συνεργασία—με τους εργαζόμενους του δήμου, με τους φορείς, με τους ανθρώπους της πόλης. Αν κάποια στιγμή νιώσω ότι δεν μπορώ να προσφέρω με την ίδια πίστη και ενέργεια, τότε θα είναι πιο τίμιο να κάνω στην άκρη.

Καλή χρονιά σε όλους, με λιγότερη ένταση και περισσότερη ανθρωπιά μεταξύ μας.