Ο πρώτος ήρωας του γιου και η πρώτη αγάπη της κόρης…
Πόσο σημαντικός ο ρόλος του σήμερα.

Όλο και περισσότεροι είναι (ευτυχώς) οι μπαμπάδες που ασχολούνται με την ανατροφή των παιδιών τους. Στα νέα ζευγάρια ο ρόλος του πατέρα έχει την δική του διάσταση και σίγουρα δίνει γερά βήματα ψυχολογικής ενηλικίωσης. Νομίζουμε λοιπόν πως αξίζει ένα αφιέρωμα στους μπαμπάδες… Γιατί κι αυτοί έχουν ιδιαίτερη σχέση με τα παιδιά τους. Είναι οι άνθρωποι που τα κάνουν να γελούν και ενισχύουν σημαντικά τον ασφαλή συναισθηματικό δεσμό. Επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι και οι δυο γονείς κάνουν τα παιδιά να γελούν και να αισθάνονται θετικά συναισθήματα.

Το MyPoint επίλεξε δυο μπαμπάδες που αποτελούν ουσιαστικό κομμάτι συμμετοχής στο μεγάλωμα των παιδιών τους. Συζητάμε λοιπόν με τον Μιχάλη Μουταφτσή, παντρεμένο με την Ελίνα και πατέρα τριών αγοριών των 4χρονων διδύμων Αντώνη και Παναγιώτη και του μόλις ενός και κάτι μηνών Άγγελου… Ιδιοκτήτης του Peat Stop, κατάστημα εστίασης στα Γιαννιτσά, είχε μάθει να ξενυχτάει με την δουλειά, τώρα ξενυχτάει με το παιχνίδια και τις αϋπνίες των γιών του. Πατέρας τριών παιδιών και ο Θόδωρος Τσομπανάκης, παντρεμένος με την Καλλιόπη, ιδιωτικός υπάλληλος, αλλά και χοροδιδάσκαλος με έντονη πολιτιστική παρουσία, πατέρας δυο κοριτσιών της Ειρήνης 11 ετών και της Ραφαηλίας 10 και του μικρού Παναγιώτη-Ανάργυρου μόλις 3,5 χρονών.

Αλήθεια τι μπορείς να συζητήσεις με δυο μπαμπάδες…

ΕΡΩΤ.: Τι σημαίνει για σένα η Γιορτή του Πατέρα (και σαν μπαμπάς και σαν παιδί)

ΜΙΧΑΛΗΣ: Είναι μια υπενθύμιση για το πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος αυτός. Σου δίνει χαρά και δύναμη να προσπαθήσεις ακόμη περισσότερο.
ΘΟΔΩΡΗΣ: Όταν μεγάλωσα έμαθα πως υπάρχει η Γιορτή του πατέρα. Επομένως ως παιδί δεν την γνώριζα. Ως πατέρας όμως αυτό που μπορώ να πω ότι ο μπαμπάς «κάθε οικογένειας» είναι πάντα εκεί, δίπλα, με αθόρυβη δύναμη, να εμπνέει σιγουριά. Ήσυχος, παρών σε όλες τις υποχρεώσεις χωρίς ν’ αναζητά την επιβράβευση. Άλλωστε η μητέρα πάντα κερδίζει τα φώτα, γιατί τα παιδιά την χρειάζονται.

ΕΡΩΤ.: Πότε έγινες πρώτη φορά πατέρας και πώς ένιωσες όταν έμαθες πως θα γίνεις μπαμπάς;

ΜΙΧΑΛΗΣ: Έγινα πατέρας για πρώτη φορά 40 χρονών. Σίγουρα ήταν τεράστια η χαρά, απλά δεν ήταν το ξαφνικό, γιατί είχαμε μπει στην διαδικασία εξωσωματικής και ήταν η 3η προσπάθεια. Περιμέναμε λοιπόν…
ΘΟΔΩΡΗΣ: Πατέρας για πρώτη φορά έγινα στα 37 μου. Όταν το έμαθα ένιωσα ένα ευχάριστο μούδιασμα, πρωτόγνωρο συναίσθημα που δεν μπορώ να το περιγράψω με λόγια. Ήταν ίδιο και πολύ δυνατό, όμοιο με την γέννηση της κόρης μου, όταν την πήρα πρώτη φορά αγκαλιά.

ΕΡΩΤ.: Ποια ήταν η πρώτη πραγματικά δύσκολη στιγμή;

ΜΙΧΑΛΗΣ: Η πιο δύσκολη στιγμή ήταν η μέρα που γεννήθηκαν τα δίδυμα. Το ένα από τα παιδιά είχε στην πλάτη του στον τελευταίο σπόνδυλο, έναν όγκο σαν μπάλα του χάντμπολ. Η διάγνωση ήταν λιπομυελομηνιγγοκήλη, έτσι μας είπαν. Πολύ δύσκολη επέμβαση γιατί είχε να κάνει με τα νεύρα. Εποχή κορωνοϊού και καραντίνας, που το έκανε ακόμη πιο δύσκολο. Μας ενημέρωσαν για τις πιθανές επιπλοκές σε περίπτωση που δεν πήγαινε καλά το χειρουργείο. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά.
ΘΟΔΩΡΗΣ: Η χαρά μου κι ο ενθουσιασμός μου, δεν άφησαν να θυμάμαι κάποια έντονα δύσκολη στιγμή που πολύ πιθανόν να υπήρξε. Άλλωστε και το «πρώτοι φορά γονείς» δεν είναι εύκολο.

ΕΡΩΤ.: Πότε είπες στον εαυτό σου «ώπα, τώρα είμαι μπαμπάς»;

ΜΙΧΑΛΗΣ: Δεν νομίζω κανείς να έχει πει ότι είναι έτοιμος. Έρχεται εκείνη η ώρα και προσαρμόζεσαι όποιες κι είναι οι συνθήκες. Προστατεύεις τους ανθρώπους σου…
ΘΟΔΩΡΗΣ: Η ηλικία που έγινα μπαμπάς δεν μου έφερε καμιά στιγμή να το πω. Από την στιγμή που ήρθε αυτή η όμορφη αλλαγή στη ζωή μου, έγινα πιο υπεύθυνος.

ΕΡΩΤ.: Πώς αλλάζει την ψυχολογία και την φιλοσοφία σου για τη ζωή η ιδιότητα του πατέρα;

ΜΙΧΑΛΗΣ: Προσωπικά έγινα πιο προσεκτικός από εκείνη τη στιγμή. Στην οδήγηση, στη δουλειά, ακόμη και στα χόμπι μου. Πιο υπεύθυνος, γιατί δεν είμαι μόνος μου.
ΘΟΔΩΡΗΣ: Από τη φύση μου είμαι αισιόδοξος άνθρωπος. Άρα και ο ερχομός των παιδιών μου στη ζωή μου με βοήθησε να βλέπω ακόμη πιο αισιόδοξα τη ζωή γενικά. Όσο για την φιλοσοφία της ζωής ως πατέρας, όλα απλοποιήθηκαν, καθώς η αγάπη είναι αυτή που δίνει νόημα στη ζωή και τίποτα άλλο.

ΕΡΩΤ.: Τι σου αρέσει να κάνεις μαζί τους, πώς είναι ο χρόνος σου μαζί τους; Διαβάζεις ας πούμε παραμύθια με τα παιδιά σου;

ΜΙΧΑΛΗΣ: Μου αρέσει πολύ να τους κάνω να γελάνε. Κάνουμε μαζί χαζομάρες. Είμαι ο κλόουν τους. Παραμύθια δεν τους διαβάζω συχνά. Το βράδυ ετοιμάζω το γάλα τους και τις βιταμίνες τους και τα βάζουμε για ύπνο. Αναλαμβάνει η μαμά τους γιατί εγώ πρέπει να πάω στο μαγαζί.
ΘΟΔΩΡΗΣ: Μου αρέσει να περνάω χρόνο μαζί τους. Να γίνομαι κι εγώ παιδί. Επιδιώκω ο ελεύθερος χρόνος μου στην διάρκεια της ημέρας, να είναι με τα παιδιά και τη γυναίκα μου. Είναι η καλύτερη παρέα μου. Παραμύθια τους διαβάζει η μεγάλη τους αδελφή, εμένα μου αρέσει να τους διηγούμαι ιστορίες από την παιδική μου ηλικία. Γελάμε πάρα πολύ.

ΕΡΩΤ.: Πιστεύεις πώς υπάρχει η ιδανική ηλικία για να γίνει κάποιος μπαμπάς;

ΜΙΧΑΛΗΣ: Έτσι πως βλέπω και βιώνω τα πράγματα μαζί τους και δίπλα τους, ιδανικά πρέπει να γίνεσαι μπαμπάς νωρίτερα. Χρειάζεται αυτή η σχέση αντοχές και πολύ υπομονή.
ΘΟΔΩΡΗΣ: Δεν νομίζω ότι υπάρχει ιδανική ηλικία για να γίνεις πατέρας. Ότι πει ο Θεός…

ΕΡΩΤ.: Πώς γιορτάζεις ως μπαμπάς τη Γιορτή του Πατέρα;

ΜΙΧΑΛΗΣ: Νομίζω πως γιορτάζουμε κάθε μέρα. Κάθε μέρα θα βγούμε νωρίς το απόγευμα, εκτός από Τρίτη που είναι το ρεπό του μαγαζιού και είμαστε όλη τη μέρα μαζί. Παιχνίδι, πάρκο, βόλτες με πατίνι, κούνιες και φαγητό.
ΘΟΔΩΡΗΣ: Δεν την γιορτάζω αυτή την γιορτή με αυτή την έννοια. Για μένα κάθε μέρα είναι γιορτή. Όταν επιστρέφω από τη δουλειά μου και μοιράζω, αλλά και παίρνω αγκαλιές. Όταν το βράδυ βρίσκω στο κρεβάτι μας τρία μετωπάκια για φιλί καληνύχτας.

ΕΡΩΤ.: Τι όνειρα κάνεις για τα παιδιά σου;

ΜΙΧΑΛΗΣ: Πέρα από την έννοια να είμαστε όλοι υγιείς κι ευτυχισμένοι, θέλω τα αγόρια μου να μάθουν μια τέχνη. Να γίνουν άνθρωποι που πιάνουν τα χέρια τους. Κι ας φύγουν στο εξωτερικό. Η αλήθεια είναι ότι τώρα το παίζω άνετος. Όταν έρθει εκείνη η ώρα δεν ξέρω. Ας έχουν υγεία κι όλα θα γίνουν.
ΘΟΔΩΡΗΣ: Να έχουν υγεία και να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι από τους γονείς τους.

Στην κουβέντα μας με μπαμπάδες για το συγκεκριμένο αφιέρωμα καταλάβαμε πως η νέα γενιά των γονιών είναι διαφορετική (ευτυχώς)!! Από την λογική της δεκαετίας του 2000 για τον πατέρα που είχε τον ρόλο «βοηθητική μητέρα» σε ότι αφορούσε τις ανάγκες των παιδιών της οικογένειας, φτάσαμε στον ενεργό πατέρα – γονιό – σύντροφο, όπου όλα στις υποχρεώσεις του σπιτιού μοιράζονται.

Στις 21 Ιουνίου είναι για το 2026 η Γιορτή του Πατέρα. Και ενώ αμέτρητα για την μητέρα και τη σημασία της ύπαρξή της έχουν γραφτεί, ο μπαμπάς φαίνεται να είναι ένας αφανής ήρωας. Ο «κουβαλητής» που υποστηρίζει μόνο οικονομικά την οικογένεια έχει παρέλθει προ πολλού. Σήμερα αποδεικνύεται επιστημονικά πως ο κάθε γονιός έχει τον ρόλο του ώστε τα παιδιά να σχηματίσουν μια υγιή και δυνατή προσωπικότητα. Η αγάπη είναι ποιοτικά διαφορετική.
Οι στοργικοί και υποστηρικτικοί γονείς, επηρεάζουν σημαντικά την γνωσιακή και συναισθηματική εξέλιξη του παιδιού, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης και της ευεξίας του. Τα πρότυπα των γονιών είναι πολλές φορές αυτά που οδηγούν τα παιδιά σε έναν σύντροφο που θα τα σέβεται.
Ο ρόλος του μπαμπά δεν είναι καθόλου εύκολος, ούτε λιγότερης σημασίας. Είναι ένας ρόλος μεγάλης διάρκειας με απαραίτητα συστατικά την αγάπη και τη φροντίδα.
Ο οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει Πατέρας, αλλά για να γίνει Μπαμπάς χρειάζεται χρόνο…

Χρόνια Πολλά Μπαμπά!